Bir bankanın ya da kamu kurumunun güvenlik ekibi olduğunuzu düşünün. Yazılımlarınızdaki eski açıkları bulup yamayabilecek bir yapay zekâ modeli var. Ama bu modeli siz kullanamıyorsunuz. Erişim listesi birkaç düzine kuruluşla sınırlı. Anthropic’in Claude Mythos Preview modeliyle bugün yaşanan tam olarak bu. Model, güçlü olduğu için kapalı tutuluyor. Bu kapalılık da kimin daha önce savunma yapabileceğini belirliyor.
Claude Mythos Preview nedir, neden herkese açılmadı?
Anthropic, 7 Nisan 2026’da Project Glasswing adlı bir girişim duyurdu. Merkezinde, şirketin henüz yayımlamadığı öncü (frontier) modeli Claude Mythos Preview var. Öncü model, bir şirketin geliştirdiği en yetenekli model sınıfını anlatır. Şirket, bu modeli genel kullanıma açmayı planlamadığını açıkça yazıyor.
Gerekçe, modelin siber güvenlikteki gücü. Aynı yetenek iki yönde kullanılabilir. Bir savunma ekibinin elinde açığı yayılmadan önce bulur. Bir saldırganın elinde aynı açığı istismar etmenin yolunu kısaltır. Anthropic bu yüzden modeli, kritik yazılımları geliştiren ya da bakımını yapan sınırlı bir grubun savunma çalışmasına ayırdı.
Modelin siber yeteneği ne düzeyde?
Anthropic’in kendi açıklamasına göre Mythos Preview, bütün büyük işletim sistemlerinde ve web tarayıcılarında olmak üzere binlerce yüksek önem dereceli açık buldu. Şirketin verdiği örnekler somut. OpenBSD’de 27 yıllık bir açık, uzaktaki bir makineyi çökertmeye izin verebiliyordu. FFmpeg’de 16 yıllık bir açık, otomatik testlerde beş milyon kez tetiklendiği hâlde yakalanmamıştı. Linux çekirdeğinde ise birbirine zincirlenen açıklarla sıradan bir kullanıcı hesabından makinenin tam denetimine çıkılabiliyordu.
Şirket, CyberGym adlı siber güvenlik ölçüm testinde Mythos Preview’un yüzde 83,1 puan aldığını, önceki Claude Opus 4.6’nın ise yüzde 66,6’da kaldığını bildiriyor. Bunlar şirketin kendi rakamları. Bu yüzden bağımsız bir testin ne dediği önemli.
İngiltere’nin devlet kurumu AI Security Institute (AISI), duyurudan altı gün sonra, 13 Nisan 2026’da kendi değerlendirmesini yayımladı. AISI’ye göre model, önceki öncü modellere göre bir basamak yukarıda. Uzman düzeyindeki CTF görevlerinde, yani güvenlik açığı bulup içindeki gizli bayrağı ele geçirmeye dayanan yarışma tipi görevlerde, yüzde 73 oranında başarılı oldu. Nisan 2025’ten önce hiçbir model bu görevleri çözemiyordu.
Daha çarpıcı sonuç, AISI’nin 32 adımlı kurumsal ağ saldırısı simülasyonunda geldi. Kurum, bu senaryonun bir insan uzman için yaklaşık 20 saat süreceğini tahmin ediyor. Mythos Preview, bu simülasyonu baştan sona tamamlayan ilk model oldu. Bunu 10 denemenin 3’ünde başardı ve ortalamada 32 adımın 22’sini geçti. Claude Opus 4.6’nın ortalaması 16 adımdı.
AISI sınırları da yazıyor. Model, endüstriyel kontrol sistemlerini taklit eden “Cooling Tower” senaryosunu tamamlayamadı; kurum, modelin bu senaryonun bilişim bölümlerinde takıldığını belirtiyor. Daha önemlisi, test ortamlarında aktif savunucu, savunma yazılımı ya da alarmı tetikleyince gelen bir ceza yoktu. AISI bu nedenle modelin iyi savunulan sistemlere karşı ne yapabileceğini söyleyemiyor.
Erişimi kimler aldı, kimler sırada kaldı?
Glasswing’in kurucu ortakları 12 kuruluş: Amazon Web Services, Anthropic, Apple, Broadcom, Cisco, CrowdStrike, Google, JPMorganChase, Linux Foundation, Microsoft, NVIDIA ve Palo Alto Networks. Anthropic, erişimi kritik yazılım altyapısı geliştiren ya da bakımını yapan 40’ı aşkın ek kuruluşa genişlettiğini söylüyor. Şirket bu iş için 100 milyon dolara kadar kullanım kredisi ve 4 milyon dolar doğrudan bağış taahhüt etti.
Listede olmayan bir kurum için tablo farklı. Model genel kullanıma açık değil; erişim davetle ya da başvuruyla, şirketin belirlediği çerçevede veriliyor. Anthropic’in sayfasındaki 6 Ekim 2026 tarihli güncelleme, üç erişim kademesi olan genişletilmiş bir Siber Doğrulama Programı duyuruyor ve mevcut Glasswing üyelerinin “Özel Erişim” kademesine geçeceğini belirtiyor. Yani kapı tamamen kapalı değil; ama kimin hangi kapıdan gireceğine şirket karar veriyor.
Avrupa’nın siber güvenlik ajansı bu sürecin neresinde?
Duyuruda devlet tarafında yalnızca ABD hükümeti yetkilileriyle süren görüşmelerden söz ediliyor. Avrupa Birliği’nin siber güvenlik ajansı ENISA listede yok. heise online’ın 1 Haziran 2026 tarihli haberine göre ENISA sözcüsü, erişim için görüşmelerin sürdüğünü ancak koşulların hâlâ müzakere edildiğini söyledi. Avrupa Komisyonu da Anthropic ile “birkaç verimli görüşme” yaptığını açıkladı. Habere göre ENISA, erişim sağlanırsa modele ulaşan ilk AB kurumu olacaktı; Komisyon bir takvim vermedi.
Müzakerenin bir başlığı da şuydu: Avrupa kurumları modeli kullandığında Anthropic’in AB sistemlerine erişimi nereye kadar uzanacak? Bu soru teknik bir ayrıntı gibi görünse de aslında işin özü. Bir modelle kendi altyapınızı taratmak, o altyapı hakkında bilginin bir kısmını model sağlayıcısıyla paylaşmak anlamına gelebilir.
Buradaki tabloyu ben bir güvenlik sınırı sorusu olarak okuyorum. Nisan’da 12 kurucu ortak ağırlıkla ABD merkezli şirketlerdi, bağımsız ilk değerlendirme İngiltere’den geldi, AB’nin siber güvenlik ajansı ise Haziran’da hâlâ koşul pazarlığındaydı. Bu bir gecikme değil de bir sıra meselesi: Savunmanın erken eli, modele erişimi olanlarda. Erişimi olmayan bir kurum, aynı açıkların başkaları tarafından bulunabileceğini varsayarak hareket etmek zorunda. Hangi kapıyı açtığımıza bakalım: Paylaşılan erişim, paylaşılan veri sınırı da demek ve bunu sözleşmede netleştirmeden kapıyı aralamamak bence Avrupa açısından doğru bir temkin.
Kurumlar ve okur için pratik sonuç ne?
AISI’nin önerileri sıradan görünebilir ama bu bağlamda anlam kazanıyor: Güvenlik güncellemelerini düzenli yüklemek, erişim yetkilerini ve güvenlik yapılandırmasını sıkı tutmak, kapsamlı kayıt (log) tutmak. Kurum, İngiltere’deki NCSC’nin Cyber Essentials temel güvenlik programını da öneriyor ve gelecekteki öncü modellerin daha yetenekli olacağını hesaba katarak savunmaya şimdiden yatırım yapılmasını istiyor.
Mantık basit. Mythos Preview’un bulduğu türden açıklar, yıllarca fark edilmeden duran eski kodlarda. Bu açıkların yamaları yayımlandığında, yamayı geciktiren sistemler en kolay hedef olur. Modele erişiminiz olmasa bile güncelleme hızınız sizin elinizde. Erişim listesini kurumlar belirlemiyor; ama kendi sistemlerinin bakım temposunu belirleyebiliyor.
