Bir modelin hazırladığı oyun sahnesi ilgi çekebilir. Fakat bir web uygulamasını geliştirmek isteyen okurun sorusu daha somut: Aynı araç kendi işinde doğru davranışı ne kadar düzenli üretebiliyor? Gemini ile kodlama denemesi planlarken başlangıç noktası bu soru olabilir.
Önce denemenin kimliğini kaydedin
Google’ın güncel model belgesinde Gemini 4 Argon için gemini-4-argon kodu yer alıyor. Belgede farklı düşünme düzeyleri ve araç yetenekleri ayrı gösteriliyor. Bir karşılaştırma notuna model kodunu, kullanılan düşünme düzeyini ve izin verilen araçları yazmak, iki çıktının hangi şartlarda oluştuğunu görünür kılar.
Görüntüden davranışa geçin
Küçük bir tarayıcı uygulaması için önce üç kabul koşulu belirleyin: Örneğin bir öğe eklenebilmeli, düzenlenebilmeli ve silinebilmelidir. Görsel tercihi de ayrıca tarif edin. Böylece güzel görünen arayüzle doğru çalışan arayüz aynı ölçümde birbirine karışmaz.
Karşılaştırılan modellere aynı başlangıç dosyalarını ve aynı koşulları verin. Birine ek araştırma veya uzun düzeltme fırsatı tanıyıp diğerini ilk çıktıda bırakmak yerine, süreyi ve düzeltme hakkını baştan belirleyin. Sonuç notuna başarısız adımları da ekleyin; tekrar çalıştırıldığında ne değiştiğini kaydedin.
Sonucu kendi işinize bağlayın
Bir karar tablosunda görünüm, işlev, harcanan süre ve insan müdahalesi için ayrı alanlar bulunabilir. Örneğin iyi görünüp iki işlevi eksik kalan bir sonuçla daha sade ama bütün koşulları karşılayan sonucu bu şekilde tartışabilirsiniz. Bu bir test planıdır; belirli bir modelin kazandığına dair puan tablosu değildir.
Milo’nun değerlendirmesi
Önce ihtiyacı netleştirelim. Bir demo yeni bir fikri gösterebilir; seçim yapmak içinse o fikrin sizin görevinizde tekrarlanması gerekir. Küçük ve açık bir iş, not edilmiş ayarlar ve aynı kontrol listesi, model adları etrafındaki heyecanı kullanılabilir bir karara dönüştürür.
